ช่วงที่ผ่านมาความรู้สึกขี้เกียจเข้าครอบงำอีกครั้ง ไม่ได้เข้ามาเขียนอะไรเลย ยิ่งปล่อยนานวันเข้าก็ยิ่งขี้เกียจไปเรื่อยๆ จนต้องบอกตัวเองว่า “เขียนอะไรก็ได้ พยายามผลักความขี้เกียจให้มันออกไปก่อน” ก็พอดีกับที่ “เฮียบุ๊ง” จาก “http://bkksprolab.com/” มาเยี่ยมทักทาย ไปทานข้าวคุยกัน ก็คุยกันเกี่ยวกับ “กาแฟ” ที่ตัวผมเองพักหลังชักจะคลายความหลงใหล เพราะเอาใจออกห่างหันไปชอบทำอาหารซะมากกว่า พอกลับมาที่บ้านก็กลับมาคิดว่า “เราเป็นคนทำกาแฟใช่ไหม” “เรายังรักกาแฟอยู่รึเปล่า” แล้วตัวเองก็ตอบได้ทันทีแบบไม่ลังเลว่า “ใช่” ฉะนั้นแล้วเรายังจะปล่อยให้สิ่งที่เรารักเราชอบมันเหือดแห้งขาดชีวิตและวิญญาณอย่างนั้นรึ? แทนที่จะหาคำตอบ ผมจัดการเปิดถุงกาแฟ ต้มน้ำร้อน ลวกกระดาษกรอง เตรียมแก้วให้พร้อม แล้วก็บดกาแฟลาวที่เฮียบุ๊งเอามาฝาก ดริปกาแฟเพื่อที่จะชิมและกระหายที่จะรู้จักกาแฟอีกครั้งเหมือนเมื่อก่อน
8 ม.ค.
Posted by teddycoffee on กุมภาพันธ์ 12, 2011 at 4:21 pm
บางครั้งอาจจะดูและรู้สึกไปเองว่า สิ่งนั้นหายไป
แต่ผมว่า ไม่ใช่ซะทีเดียวหรอกครับ เป็นเพียง เราทำกาแฟอยู่ทุกวัน และผมเชื่ออย่างสนิทใจว่าคุณเขม ก็ยังคงตั้งใจกลั่นช็อตEspresso ให้ลูกค้าอยู่ทุกแก้ว แค่นั้นผมว่าก็เพียงพอแล้ว
เหมือนกับคนที่รักกัน จำเป็นรึครับว่า จะต้องบอกรักกันทุกวัน
และแน่นอน เราอาจจะมีความสนใจในเรื่องอื่นๆแทรกเข้ามาบ้างในชีวิต แต่ก็ไม่ได้ทำให้เราละทิ้งสิ่งที่สำคัญที่สุดไป
แต่ก็ดีใจที่คุณเขมกลับมามี Passion ในกาแฟใหม่อีกรอบครับ