ประวัติเอกสารจากหมวดหมู่ ‘Uncategorized’

คิดถึงบ้าน “กึดเติ่งหาหนมเส้นน้ำเงี้ยว” (คิดถึงขนมจีนน้ำเงี้ยว)

ช่วงต้นเดือนก.ค.ที่ผ่านมา ผมหยุดร้าน 1 สัปดาห์ ไปเที่ยวทะเลอ่าวไทย หลังจากที่ปีก่อนไปทางฝั่งอันดามันแล้ว งวดนี้ไล่ไปตั้งแต่ หัวหิน เกาะเต่า สมุย แล้วมาจบที่ตัวเมืองสุราษฎร์ หนึ่งสัปดาห์เต็ม ที่ไม่ได้ทานอาหารที่บ้าน พอกลับมา เก็บของเรียบร้อย ตกหัวค่ำก็ขี่มอเตอร์ไซค์เล่น ระหว่างที่ขี่นั้น เกิดความรู้สึกแปลกๆ อบอุ่นยังไงบอกไม่ถูก (ไม่ใช่อากาศร้อนเพราะฝนไม่ตกนะครับ) แต่เพราะไม่ต้องคิดว่าจะเดินทางต่อยังไง ไม่ต้องมานั่งวางแผนว่าจะไปไหนต่อ ถนนหนทาง บรรยากาศซ้ำๆ ที่คุ้นเคย ที่แต่ก่อนไม่ได้รู้สึกคิดถึงมัน แต่ตอนขี่มอเตอร์ไซค์เล่น ความคิดหนึ่งก็วิ่งพรวดเข้ามา “นี่แหละบ้านเรา แม้จะไม่ได้เลอเลิศ แต่ก็มีความสุข”

Continue reading »

กระแสฟุตบอลโลก ฤๅจะเท่าลิเวอร์พูล (สำหรับผม)

กระแสฟุตบอลโลกกำลังมาแรง หลายคนวางแผนดูอย่างเอาจริงเอาจัง ส่วนผมรอบแรกขอดูเพียงผ่านๆ เลือกเฉพาะคู่ที่ตัวเองคิดว่าน่าสนใจและทีมที่เชียร์ รอบน๊อคเอาท์ถึงค่อยตามดูแบบจริงจัง

ฟุตบอลโลกครั้งนี้สำหรับผม ถ้านับตั้งแต่จำความได้ นี่เป็นครั้งที่ 7 แล้วครับ ครั้งแรกที่ติดตามคือปี 1986 เลือกเชียร์ฝรั่งเศสเพราะ มิเชล พลาตินี่ ครั้งที่จดจ่อติดตามมากที่สุดเป็นปี 1998 ปีที่ฝรั่งเศสเถลิงบัลลังค์เป็นแชมป์โลก นำทัพโดย ซีเนอดีน ซีดาน จอมทัพเลือดร้อน ครั้งที่เศร้าที่สุดคือปี 2002 เพราะฝรั่งเศสตกรอบแรก ส่วนครั้งนี้ขอเชียร์เพิ่มอีกทีมคือ “สเปน” ที่เลือกสเปนเพราะมีศูนย์หน้าลิเวอร์พูลอย่างตอเรส(ฤดูกาลใหม่ไม่รู้จะยังอยู่กับลิเวอร์พูลรึเปล่า)

Continue reading »

ฝนตก คนก็แช่ง ฝนแล้ง คนก็ด่า

“ฝนตกแดดออก นกกระจอกเข้าสู่รัง

แม่หม้ายใส่เสื้อ ถ่อเรือไปดูหนัง

ฝนตกคนก็แช่ง ฝนแล้งคนก็ด่า

มนุษย์นี้หนอ ด่าทอเทวดา..”

นี่เป็นเนื้อร้องท่อนหนึ่ง เพลง ฝนตกแดดออก ของวงชาตรี ไม่แน่ใจว่าคนรุ่นผมหรือรุ่นหลังจะรู้จักกันรึเปล่า ผมโตมากับเพลงเก่าๆ ไม่ว่าจะเป็น พิงค์แพนเตอร์ แกรนด์เอ็กซ์ คีรีบูน ฯลฯ ผมจำท่วงทำนองเพลงเหล่านี้ได้มากกว่าเพลงฮิตสมัยตัวเองเป็นวัยรุ่น อย่าง ไมโคร นูโว

Continue reading »

เชียงใหม่ ร้อนเป็นบ้า !!

เมื่อก่อนที่ได้ยินข่าวว่า มีคนตายเพราะอากาศร้อนเกิน ร่างกายปรับตัวไม่ไหว ผมก็ยังงงๆ อยู่ว่า มันจะเป็นยังไง แต่ตอนนี้พอจะเข้าใจแล้วว่า อาการร้อนตายเป็นไง เพราะปีนี้เท่าที่จำความรู้สึกได้ ตั้งแต่มาอยู่เชียงใหม่สิบกว่าปี ปีนี้เหลือทนจริงๆ ร้อนเป็นบ้า ร้อนจนทำให้หมดเรี่ยวแรง แดดเผาแรงเสียจนไม่อยากออกไปไหน อากาศอบอ้าวเช่นนี้ ได้มานั่งตากแอร์คลายร้อน มีเครื่องดื่มเย็นๆ จึงเป็นสวรรค์น้อยๆ สำหรับใครหลายคน จึงไม่แปลก ที่ตามห้างสรรพสินค้าจึงคลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา อากาศร้อนทำเอาผมขี้เกียจอัพบล๊อก หมดความอยากที่จะทำอาหาร ตอนนี้เริ่มมีฝนแล้ว คงได้มาเขียนบ่อยมากขึ้นครับ

Continue reading »

เพราะอากาศร้อน เลยทำให้ขี้เกียจ?

ว่าจะเขียนเรื่องบาสเก็ตของดัลล่า คอร์เต้ ต่อ ก็ยังขี้เกียจ ค้างเติ่งไว้อย่างนั้น อากาศร้อนแถมพ่วงด้วยสงกรานต์อีก ทำเอาห่างหายจากจอคอมไปเลยสำหรับผม

สงกรานต์ปีนี้ ผมก็ปิดร้านเช่นเคย เป็นโอกาสอันดีที่จะทำความสะอาด ทั้งขัดพื้น ขัดห้องน้ำ ล้างแอร์ เปลี่ยนไส้กรองน้ำ เป่าเช็ดเครื่องบดเครื่องชง ฯลฯ ถ้าไม่มีวันหยุดคงไม่มีโอกาสทำหลายอย่างแบบนี้แน่ แต่ก็เหนื่อยน่าดูทีเดียว

Continue reading »

เชียงใหม่ไม่น่าอยู่(รึเปล่า?)

ช่วงนี้ คือประมาณเดือนมีนาของทุกปี ตั้งแต่ปีไหนผมก็จำไม่ได้แล้ว เชียงใหม่จะมีปัญหาหมอกควัน สำหรับคนที่ไม่ได้อาศัยอยู่ที่เชียงใหม่อาจคิดว่าไม่มีอะไรนัก เดี๋ยวซักพักก็หาย แต่สำหรับผมที่อยู่มาเกือบครึ่งค่อนชีวิต ปัญหานี้ไม่ธรรมดาครับ สิบกว่าปีก่อน สำหรับผมเชียงใหม่น่าอยู่กว่านี้แยะ รถไม่เยอะขนาดนี้ ตึกสูงอาคารที่พักต่างๆ ไม่ได้ผุดมากมายเหมือนเดี๋ยวนี้ แม้จะยังมีพื้นที่สีเขียวและต้นไม้ซุกซ่อนตามอาคารที่เกิดขึ้นใหม่ แต่นั้นก็ไม่ได้ประกันว่าพื้นที่สีเขียวจะยังคงอยู่สร้างความสดชื่นให้เรา ในทางกลับกันมันกลับเหี่ยวแห้งลงไปทุกทีเมื่อป่าคอนกรีตรุกล้ำเข้ามาเรื่อยๆ รูปที่เห็น ผมถ่ายประมาณ 11.30 น. ของวันที่ 17 มีนา ปกติแล้วจะเห็นดอยสุเทพเป็นฉากอยู่ข้างหลังครับ แต่นี่ไม่เห็นเลย มีแต่หมอกควันเต็มไปหมด เวลาออกไปข้างนอก สูดอากาศเข้าไปแสบจมูกมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการขี่มอเตอร์ไซค์ที่ผมชอบขี่หลังจากปิดร้าน ไม่ว่าจะกลางวันกลางคืน ทั้งแสบตาคัดจมูกไปหมด ถึงจะบ่นยังไง ถ้าให้เลือกไปอยู่ที่อื่นก็คงคิดหนักเหมือนกัน มันเหมือนกับรู้สึกว่า “เชียงใหม่เป็นบ้าน” ไปแล้ว

Continue reading »

มาทานมะม่วงกันเถอะ

ช่วงนี้ที่ตลาดเริ่มมีมะม่วงวางขายกันแล้วนะครับ เป็นอันรู้กันว่าฤดูร้อนเยื้องกรายเข้ามาแล้ว แต่ตอนนี้ที่เชียงใหม่ถึงแม้กลางวันจะร้อน แต่พอตกหัวค่ำอากาศกลับเริ่มเย็น ช่วงดึกๆ ใกล้สว่าง ก็ยังเย็นอยู่ เมื่อยังวัยละอ่อน ผมไม่ใคร่สนใจนักว่า มะม่วงพันธุ์โน้นพันธุ์นี้ต่างกันยังไง มีต้นที่บ้าน ก็ทานดิบบ้างสุกบ้าง บางทีแม่ซื้อจากตลาดมาปอกให้ทานหลังอาหาร หรือจะทานกับข้าวเหนียวมูลแทนข้าว อิ่มสบายๆ มื้อหนึ่ง แต่พอเปิดร้าน october เริ่มหัดชิมกาแฟ ทำให้มีความอยากที่จะรู้ในเชิงลึกเกี่ยวกับอาหารการกินมากขึ้น และมะม่วงก็ไม่เว้น ปีแรก พอถึงช่วงที่มะม่วงออกเยอะ ก็มีเมนูมะม่วงปั่นเพิ่มเข้ามา ตอนนั้นยังจับจุดมันไม่ค่อยได้ ใช้ทั้งมะม่วงสดและน้ำมะม่วงเข้มข้นมาปั่น กว่าจะจับจุดได้มะม่วงก็วาย หมดฤดูซะแล้ว ปีต่อมา จัดเมนูโปรโมชั่นออกทันที รู้มากขึ้นว่าจะทำยังไงให้อร่อย เคล็ดลับคือเลือกมะม่วงให้เหมาะสมกับการปั่น เพราะแต่พันธุ์จะมีรสชาติ รสสัมผัส และลักษณะเนื้อที่ต่างกัน แต่พอใกล้หมดฤดู ก็ทำให้รู้เคล็ดลับอีกประการเพิ่มขึ้นคือ มะม่วงแต่ละพันธุ์มีช่วงอร่อยไม่ตรงกัน และมีช่วงการวางขายในตลาดไม่เท่ากันด้วย ถ้าเห็นแล้วต้องรีบซื้อไม่งั้นอาจต้องรอทานปีหน้า จากรูป ซ้ายมือเป็น มะม่วงน้ำดอกไม้ ตรงกลางเป็นพิมเสน ส่วนทางขวาเป็นโชคอนันต์ พันธุ์มะม่วงที่ผมจะไม่ค่อยสนใจรีบซื้อเท่าไหร่คือ “น้ำดอกไม้” เพราะมีวางขายทั้งฤดู ขึ้นอยู่กับว่าจะแพงจะถูกจะอร่อยแค่ไหน “โชคอนันต์” เป็นอันดับรองลงมา เพราะด้วยความที่เนื้อมันหนัก แป้งค่อนข้างเยอะ ทำให้หนืดไปสำหรับเอามาปั่น แต่ก็มีวิธีที่จะทำให้มันดูดคล่องคอได้บ้าง แต่ด้วยกลิ่นหอมที่ไม่เหมือนน้ำดอกไม้ [...]

Continue reading »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.